Merhaba, 45 yaşındayım. Tarih alanında yaptığım doktoramı bıraktım. Ailemle yaşıyorum. Bekarım. İşim yok. Hep evdeyim. Devamlı iş arıyorum. Fakat bulamıyorum. Bir uyarıcım olmadığı için hep evdeyim. Kendime bakmıyorum. Normalde bakımlı bir insanım. İngilizce çalışabilirim. Fakat gündüz evde duramıyorum. Veya sabahları uyandığımda annemle babamı görmekten bıktım. Evde durmamak için dışarı çıkıyorum. Kendime ait bir düzenim, evim yok. Bir şeyleri toparlamak istiyorum. Ne yapacağımı bilemiyorum. Hep yalnızım. Ne yapacağım ?
Anonim - 15.09.2026
Merhaba, psikoterapi, yaşamımızda karşılaştığımız güçlükleri, ilişkilerimizi ve değiştirmek istediğimiz şeyleri kendi sözcüklerimizle ifade edebileceğimiz bir alan sunar. Psikanalitik yönelimli bir çalışmada amaç, kişiye ne yapması gerektiğini söylemekten ziyade, yaşadığı güçlükleri kendi yaşam öyküsü ve öznel deneyimleri içerisinde ele alabilmesine alan açmaktır. Bu süreçte kişinin kendisine, ilişkilerine ve yaşamındaki tekrar eden durumlara dair yeni bir anlayış geliştirmesi mümkün olabilir. Herhangi bir beklentiyi karşılamak veya belirli bir hızda ilerlemek zorunda olmadan, aklınıza gelenleri özgürce ifade edebileceğiniz, yargılanmadığınız bir alan oluşturmayı önemsiyorum.
05.11.2026