< Geri
online psikolog logo white

Kızım sosyal aktivitelerde çekimser kalıyor

Merhaba , kızım 4 yaşında. Hiçbir aktivite veya kursa katılım göstermek istemiyor. Evde bale/Jimnastik gibi hareketlere çok meraklı kendi kendine yapmaya çalışıyor fakat hadi baleye gidelim bende oturup izlerim seni diyorum asla kabul etmiyor. 6 aylıktan itibaren simitler desteğiyle kendi başına bizden bağımsız yüzen bir çocuk fakat yüzme kursu denememiz tam bir felaket oldu. Havuz başında kucağımda oturdu havuza girmek istemedi ( öğretmeni bakmadığı zaman tek başına havuza girip tutunarak yüzmeye çalıştı). Başında bir öğretmen mi istemiyor bunu anlayamıyorum. 2 yaşından beri de okula gidiyor ve okulda örnek öğrenci denecek şekilde yani okula, öğretmene çok aşina ve çok seven bir çocuk. Kurslar dışında da arkadaşlarının doğum gününde de onlarla oynamayıp benim kucağımda oturuyor. Oynaması için biraz ısrar edince kucağımdayken bile “Anne seni istiyorum” diye ağlamaya başlıyor. Özgüven eksikliği olarak düşünürsekte her zaman güzel konuşan destek veren psikolojik açıdan araştıran / ilgili ebeveynleriz. Bizimle iletişiminde baya özgüvenli davranıyor tutuk, içine kapanık, utangaç, pasif bir çocuk asla değil. Bu yaşının getirdiği bir süreç midir veya destek almamız gerekiyor mu ? Teşekkürler.

Anonim - 05.07.2023

Uzmanlarımızın cevapları

Deneyim : 30 Yıl   Seans : 3506+   Danışan : 5457+

Merhabalar öncelikle hoşgeldiniz çok geçmiş olsun dileklerimizi sunuyoruz.. Yaşamın ilk yılı bebeğin anneye her yönüyle bağımlı olduğu bir dönemdir. Çocuk yürümeye ve koşmaya başladığında ise kendi başına hareket etme, bağımsız olma isteği içinde olmasına rağmen anneyi etrafında görmekten, onun yanında olmaktan hoşlanır. Sosyalleşme becerisinin kazanıldığı 3 yaşa kadar çocuklar bir taraftan anneden ayrışmaya çalışırken bir taraftan da bağımlılığı devam ettirirler. 3 yaşa kadar görülen bu bağımlı ilişkinin bu yaştan sonra azalması, ilişki boyutunun bağımlılıktan bağlılığa dönüşmesi beklenir. 3 yaş itibariyle azalması beklenen bağımlılığın toplumumuzda uzun yıllar devam ettiğini, hatta çocuk sahibi birçok yetişkinin kendi annelerine olan bağımlılıklarının sürdüğünü görüyoruz. Ayrışma sürecinin beklenen zamanda gerçekleşmemesi, bağımlılığın devam etmesi durumunun anne baba tutumlarından kaynaklandığı söylenebilir. Bağımlılık geliştiren çocukların annelerinin aşırı koruyucu, babalarının ise daha uzak davrandıkları ya da her iki ebeveynin de aşırı korumacı tutum sergiledikleri bilinmektedir. 2 yaşından itibaren çocuklar bazı işleri kendi başlarına yapmak isterler ve bu konuda ısrarcı davranırlar. Yaşına uygun olarak çocuğun bazı işleri kendi başına yapması için fırsat tanımak ve çocuğu desteklemek gerekir. 3-4 yaş çocukları kendi başlarına ya da az destekle yemek yemek, giyinmek, oyuncaklarını toplamak, el yüz yıkamak, tuvalet ihtiyacını uygun şekilde gidermek gibi işleri yapabilirler. Bu becerilere sahip olan bir çocuğa işini kendi başına yapması konusunda izin vermemek, onun yerine her şeyi yapmak çocuğun anneye olan bağımlılığını arttırdığı gibi özgüvenini de olumsuz yönde etkiler. Bağımlı çocuk annesinin eteğinden ayrılmaz, annenin tuvalete gitmesine bile dayanamaz, kısa süreli de olsa yalnız kalamaz, güvensiz ve ürkek davranır, yaşıtlarıyla ilişki kurmakta zorlanır, sürekli ağlayan, mızıldanan bir çocuk haline gelir. 3 yaşa kadar normal kabul edilen bağımlılığın bu yaştan itibaren azalması beklenir. Bu yaştan sonra devam eden bağımlılık durumlarında anne babaların her şeyden önce çocuklarının artık bakıma muhtaç bir bebek değil de büyümekte olan bir birey olduğunu kabul etmeleri gerekir. Kendi başına yapabileceği işler konusunda desteklemek, yol göstermek, yapabileceği konusunda ona güven vermek, isteklerini dile getirmesi konusunda fırsat vermek gerekir. Daha ayrıntılı bilgi ve inceleme için profilimi ziyaret edebilir seans oluşturabilirsiniz Tekrardan geçmiş dileklerimle, sağlıklı günler dilerim.

07.07.2023

Kullanıcı Yorumları

Henüz kullanıcılar tarafından yorum yapılmamış. İlk yorum yapan siz olun